هر دو ظاهرن قربانی سیستم هستند؛ قربانی سانسور، ممنوعیت و در یک کلام حذف. اما حاک…

‫هر دو ظاهرن قربانی سیستم هستند؛ قربانی سانسور، ممنوعیت و در یک کلام حذف. اما حاکمیت، جعفر پناهی را شهید کرد. همانطور که نیروی هر شهیدی در امر نمادین از غیابش ناشی می‌شود، پناهی نیز بعد از این حذف باشکوه شد. تجسمی از پایمردی، شجاعت و آزادیخواهی . یک بدن غایب و نیرومند در صدر اخبار، بیانیه‌ها، تحصن‌های بین‌المللی و به خصوص آن بدن غایبی که روی صندلی هیئت داوران فستیوال برلین نشست. یک بدن نیرومند همه‌جایی و نامرئی که قدرتش را نیز از یک غیاب دیگر می‌گرفت ؛ از فیلمی که ساخته نشد ! جعفر پناهی با فیلم نساختنش، نیرومندتر شد. این یک اشتباه استراتژیک از طرف حاکمیت بود. هاله‌ی قدسی دورتادور او را گرفت و حاکمیت ناچار شد، هزینه‌های ولوله‌های تبلیغاتی، تحصن‌های بین‌المللی، بیانیه‌ها و تیترهای مجامع هنری و… را بپردازد. یک شهید، خطرناک‌ترین بدن را دارد. یک بدن بدون اندام، که قابلیت سیلان یافتن دارد. بدنی که کنترل‌ناپذیر است. حذف جعفر پناهی یک پیروزی موقتی است. پیروزی ناشی از یک امر سلبی. ناشی از ساختن یک غیاب توانا. موقتی است چرا که شخصی می‌شود. و تمام شخص-محوری‌ها به زودی فراموش می‌شوند.یا دست‌کم تنها به عنوان لحظاتی دلچسب در تاریخ سینما نشانه‌گذاری می‌شوند
اما سیستم در مورد ناصر تقوایی ظاهرن این گاف را نداد. تقوایی در سکوت در حال پوسیدن است. هر فیلمی که او نساخته‌است، هر فیلمی که نمی‌سازد، هر فیلمی که نخواهد ساخت یک ضربه‌‌ی عاطفی به وجدان جمعی ماست. سیستم در حال زنده‌به گور کردن اوست .او نه پروپاگاندا و شیپورچی‌ دارد و نه یک بدن نامرئی همه‌جا حاضر. بدن او همان پوست چسبیده به استخوانی است که در مراسم جشن منتقدان حاضر شد. همان جایی که گفت ، فیلم نمی‌سازد تا به سهم خودش این سینما را نابود کند! چه شرافتی بالاتر از این؟
هر فیلمی که او نمی‌سازد، یک غیاب ظاهرن پیروزمندانه‌ی موقتی نیست‌ ، یک سیاهچاله برای بلعیدن است. برای درهم‌شکستن کنترل‌ها، مراقبت‌ها، خط‌کشی‌ها، هاله‌سازی‌ها، سانسورها و برای نابود کردن تمام آن قواعد تا بن‌فاسدی که سلسله مراتب اسطوره‌وار این سینما را می‌سازد. او با گشاده ترین آغوش‌ها به سوی این زنده به گوری می‌رود تا بتواند سیاهچاله‌اش را گسترش دهد. چرا دیگران نروند؟ چرا ما نرویم؟ باید به سیاهچاله‌ها فکر کرد ، به پیوند هزاران سیاهچاله‌ی کوچک که به یکدیگر می‌پیوندند. و این قطعی‌ترین و بزرگ‌ترین «نه» به قصاب است. روشی برای تولید خاکستر به شیوه‌ی ققنوس.

میلاد روشنی پایان‬

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: