#iran Zahra Mousavi: “Even if you hang me, I refuse to confess to anything other than my convictions!”

M  & RFebruary 11th, 2013 – [Kaleme -Sepand Mir Yousefi] Zahra Mousavi, opposition leader Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard’s daughter described her arrest, interrogation at Evin prison and subsequent release after several hours on Monday February 11th as follows: “They raided our home in the morning using their usual tricks. They waited for one of the neighbors to open the door and then entered the building. I saw seven men and a woman entering the building. At first I was not dressed properly and was not wearing hijab. One guy entered the house and the others forced the door open and entered the house behind him. Initially, given their repeated unethical behavior in the past, I thought that there was no woman with them. I was worried about our family photos and in particular photos of our mother. At the time, I couldn’t think of any other way to prevent them from accessing our family photos, so I immersed my laptop in water. They searched the entire house and left no corner unturned. They confiscated the computer, the laptops, the scanner, a number of my documents including my university degrees, several novels I had just purchased, some of which I had not even had the chance to read, some CDs of movies and shows, my bank card and anything they could get their hands on. I’m not sure what they were looking for. We had nothing in particular for them to take. When I objected to them reading our private letters or looking at our personal photos, particularly given the renowned behavior of the security apparatus in Iran, they accused me of unethical behavior to which I responded: “Do you consider your constant raid of people’s homes ethical behavior?””

Zahra Mousavi continued: “The female security agent attempted to search me physically; a bodily search that was outside the realm of ethical behavior, but I refused to allow her to proceed. Their behavior improved slightly following my objections or at least it looked as though they exercised some restraint. They confiscated everything in sight and took me with them. We entered Evin from the back entrance. At first they prevented us from entering stating that our arrival had not been coordinated. The interrogation process eventually began. It was nothing out of the ordinary. They placed the interrogation sheets in front of me and asked about how I communicate with the Kaleme website. They wanted to know how we send and receive the news. They asked me a series of questions regarding this issue. They seemed very keen to find out more about our connection and any potential communication with the Kaleme website. During the interrogation process they continuously referred to Kaleme as an anti-revolutionary website. Since it was a written interrogation, they sought to get a written confession from me stating that I am in contact with anti-revolutionaries. Of course their claims were pure lies for the anti-revolutionary forces are the power mongers and those who embezzle and not Kaleme website. I told my interrogator that despite the difficult climate they have created, Kaleme is busy publishing the news and creating awareness amongst our society while observing our religious and national values and principles.”

“The written interrogation process ended at around 12 noon. They then had me sit in the corridor. I heard loud cries and later realized it was my sister who had entered into an altercation with them. At the time I had no idea that she too had been arrested. The interrogator who went by the name of Mr. Seyed, claimed that my statements were baseless. He was particularly sensitive to references to the rigged elections and the term kidnapping [in reference to our parents] used in the statements we had published. Every time I opened my mouth to respond he insisted that I provide proof and evidence. I explained that we never would have believed that the day would come when the regime would constantly force individuals to provide evidence against its own members. We were not supposed to behave so badly and with such lack of trust. We realized all of this many years later. While he [reference to Ahmadinejad] was in Egypt pursuing his agenda, they had already issued a judgment against me claiming that my statements were false. I told them that even if they hang me, it won’t make a difference for other than my convictions, I refuse to provide one word in the form of a written confession. My interrogator of course took my statement as an insult to the judiciary.” adds Zahra Mousavi.

Mir Hossein Mousavi’s daughter reiterated that a large portion of her interrogation process was in relation to her communication with the Kaleme website and the statements she and her sisters had published and in particular the joint statement published with the children of Mehdi Karroubi in the early part of January this year. “They kept asking: “Why did you publish that particular statement? ” They viewed such statements as publishing lies. They actually claimed that informing the public regarding the difficulties our parents have faced and the details regarding their detention was engaging in the publication of lies,” explained Mousavi’s daughter.

Zahra Mousavi clarified: “It was very clear that they were not very happy with the fact that we are able get our side of the story published despite the restrictions and of course they had a problem in principle with our writings and statements. I believe that they [the ruling establishment] have traversed a series of crisis filled days that have not been to their advantage. When the head of the parliament and the head of the government treat each other so poorly in public, or the head of the parliament is mistreated by the people while on official trip in the holy city of Qom, they are forced to create noise and divert public attention through generating other news. Given that we are on the eve of the anniversary of our parents’ illegal detention (February 14th), they also wanted to make us suffer, demonstrating once again their power to arrest and incarcerate if need be. Our response to such behavior is that we are but one of many others that have stood alongside us throughout this journey.”

Zahra Mousavi adds: “When the interrogations process ended their behavior suddenly changed. After four hours of detention and questioning they told me that I could leave and asked me for a guarantee to appear for questioning when summoned. I believe that the impact of the pressure exerted by the media may have played a role in them releasing me after several hours of questioning, particularly since that same morning when they arrived at my home they told me that I might be detained for quite some time and should probably pack some clothes and other simple belongings. While I was being questioned, even though they told my sister that she would be released after a few hours, they kept insisting that I would be detained for a while. They wanted to punish me. My sister and I were both asked to sign documents accepting responsibility for writing the statements that were published in the media outlets in our names and we did signed these documents during our interrogation. They kept focusing on the fact that we have insisted that no one in the ruling establishment has accepted responsibility for the arrest and detention of our parents. They kept rejecting our statements and insisting that we had published lies. They stated that our parents have been detained legally and based on orders submitted by the judiciary. Of course I insisted that we have never seen such a court order and do not believe what they say. Even if there had been a court order, the arrest and detention was without cause for our parents are innocent. This statement really bothered them and they kept asking: “Why do you insist that their detention was without cause? We had reason for detaining them.” They insisted that their decision was justifiable and will be explained when the time is right. We all know however that they detained our parents and Mr. Karroubi without reason and provided no explanation for their actions.”

In closing Zahra Mousavi described the possible causes for the events that occurred yesterday as follows: “In order to cover up the recent infighting [between the president and the head of the parliament] the ruling establishment was in need of a fresh news cycle, created through our arrests. As we approach February 14th [the anniversary of the detention of the leaders of the Green Movement] and despite extreme internet restrictions, they continue to worry about the possible repercussions our statements might have outside the virtual world. Given their current problems and the infighting amongst their inner circle they fear any crisis and as a result they mistakenly create further crisis by fighting the wrong battles. Our father had predicted such days and they now take the liberty to take revenge on his daughters for his predictions.

Source: Kaleme: http://kaleme.org/1391/11/24/klm-133123/

انتقام پیش بینی های پدر برای کشور را از ما می گیرند

گزارش زهرا موسوی از بازجویی: آنها بحران زده اند و پی در پی اشتباه می کنند


سه شنبه, ۲۴ بهمن, ۱۳۹۱

چکیده :حکومت برای پوشش اختلافات خود نیاز به فضای جدید خبری داشت که با دستگیری ما فراهم کند ضمن اینکه نگران ۲۵ بهمن هم بود آنها از نوشته های ما در فضای محدود و تنگ مجازی و بازتاب ان درجامعه واقعی نگرانند و با توجه به انواع گرفتاریهایی که در درون خود دارند از ایجاد هر بحران نگرانند و در این نگرانی اشتباه کرده و بحران جدید میافرینند انها با اشتباه به جنگ اشتباه می روند و چون پدر ما این روزهارا پیشبینی کرده بود انتقام آن پیشبینی را با این رفتارها….

کلمه- سپند میریوسفی:

زهرا موسوی، دختر میرحسین و زهرا رهنورد که صبح روز دوشنبه توسط ماموران در منزل خود بازداشت و پس از بازجویی چند ساعته در زندان اوین، آزاد شده است، در تشریح آنچه در این چند ساعت بر او گذشته است می گوید: صبح با ترفند های همیشگی خودشان ریختند داخل منزل. صبر کرده بودند یکی از همسایه ها در را باز کند و سپس وارد شوند.

وی در گفت و گو با کلمه ادامه می دهد: وقتی وارد شدند دیدم ۷ تا آقا بودند و یک خانم.در ابتدا در حالیکه هنوز پوششم مناسب نبود و حجاب نداشتم یک آقا امد تو و به دنبال ایشان بقیه با فشار در را باز کردند و به داخل ریختند من اول فکر کردم که خانمی همراهشان نیست و چون بارها دیده ایم که بی اخلاقی هایی دارند نگران عکس های خانوادگی مان، خصوصا مادرم شدم. به همین دلیل اول از همه لپ تاپم را گذاشتم زیر آب. راه دیگری برای اینکه عکس های خانوادگیمان را از دسترس آن ها خارج کنم به ذهنم نرسید.

زهرا موسوی تشریح می کند: همه جای خانه را زیر و رو کردند و جایی را باقی نگذاشتند که نگشته باشند. کامپیوتر، لپ تاپ ها، اسکنر، یک سری اسناد و مدارک دانشگاهی، تعدادی رمان که تازه خریده بودم و هنوز بعضی هایش خوانده نشده بود، تعدادی سی دی های فیلم و سریال، کارت بانکم و هرچه دم دستشان بود بردند. نمی دانم دنبال چه می گشتند. چیز خاصی نداشتیم که بخواهند ببرند آنها از اینکه من نخواسته ام با توجه به سو رفتارهای مشهور امنیتی عکس و یا نوشته های خصوصیمان را بخوانند بی اخلاقی نامیدند که گفتم اینکه شما مدام به خانه های مردم میریزید با اخلاقیست؟

زهرا موسوی ادامه داد:

مامور خانم هم قصد داشت تا بازرسی بدنی بسیار بی ادبانه ای را انجام دهد و از حریم اخلاقی خارج شد که اجازه ندادم ولی رفتارشان بعد از این قضیه بهتر شد یعنی مدیریت شد. هرچه بودجمع کردند و گفتند برویم.

به گفته ی دختر نخست وزیر ۸ سال دفاع مقدس، آن ها مارا از درپشتی اوین بردند داخل. در ابتدا جلوی ورودمان را گرفته بودند و می گفتند هماهنگ نشده بعد هم بازجویی شروع شد که امر عجیب و تازه ای نبود برگه های بازجویی را گذاشتند جلوی من که از چه طریقی با سایت کلمه در ارتباطید؟ چطوری خبر می دهید یا خبر می گیرید؟ از این مدل سوال ها و خیلی پیگیر بودند و در کل می خواستند بدانند که ارتباط ما با سایت کلمه به چه شکل است. در سوالها مدام کلمه را سایت ضد انقلاب مینامید و چون بازجویی مکتوب بود میخواست تا به صورت مکتوب اقرار بگیرد که من با ضد انقلاب در ارتباطم که خب کذب محض بود و ضد انقلاب اختلاس گران وقدرت طلبان هستند و نه کلمه.

وی به بازجو گفته است: کلمه در این فضای سختی که ایجاد کرده اید با حفظ اصول و ارزشهای ملی و دینی به آگاهی رسانی به جامعه مشغول است.

زهرا موسوی در ادامه می افزاید: بازجویی کتبی تا ساعت ۱۲ تمام شد و بعد من را نشاندند داخل راهرو که بعد از آن صدای فریاد هایی را شنیدم که بعدا فهمیدم خواهرم نرگس بوده و با آنها درگیر شده اما در آن لحظه چون نمی دانستم او هم بازداشت شده دقیقا متوجه نشدم که مساله چیست. مامور بازجو که خود را آقا سید نامید همه حرفهای مرا فاقد سند می نامید. در مورد مهندسی انتخابات یا واژه آدم ربایی دربیانیه ما حساس بود اما در برابر هر حرف من می گفت سند بیار. من گفتم ما باور نمی کردیم این نظام در چنین وضعی باشد که مدام ناچار باشیم مدرک علیه افرادش تهیه کنیم قرار بر اینهمه بدی و بی اعتمادی نبود این را بعدا فهمیدیم و یاد گرفتیم. ایشان مصر بود که با روشهای بازجویی حرفهایش را به کرسی بنشاند و حکم کذب بودن حرفهای من از قبل صادر شده بود که گفتم اعدامم هم بکنید فرقی نمیکند و یک کلمه هم خارج از اینکه باور ندارم نخواهم نوشت که ایشان این حرف مرا مصداق بی ادبی درمحضر مقام قضایی دانست.

وی با بیان اینکه بخش عمده ی بازجویی هایش در ارتباط با کلمه و بیانیه هایشان بوده به خصوص همان که با خانواده آقای کروبی مشترک بوده است می گوید: مرتب می پرسیدند: چرا آن بیانیه را داده اید. و معتقد بودند که این ها نشر اکاذیب است. یعنی اطلاع رسانی ها از مشکلات و جزییات حصر پدر و مادرمان نشر اکاذیب است.

به اعتقاد دختر میرحسین و رهنورد، آنها کاملا مشخص بود ناراحت هستند که بالاخره مجرایی وجود دارد که ما حرفمان را می زنیم. البته با اصل نوشته ها و بیانیه ها هم مسئله داشتند.

وی همچنین تصریح می کند: من فکر می کنم که این ها روزهای بحرانی ای داشتند پشت سر هم، که برایشان روزهای خیلی بدی بود. وقتی رییس مجلس و رییس دولت این طور با هم درگیر می شوند در مقابل چشم مردم و یا اینکه با رییس مجلس در قم چنان رفتاری می کنند، ناچارند که یک شلوغی خبری داشته باشند که حواس مردم را پرت کنند. ضمن اینکه برای ۲۵ بهمن هم می خواستند زهر چشمی از ما بگیرند که می گیریم و می زنیم و می بندیم. ما هم البته در جواب می گوییم سر ما کنار سر همه آنهایی که این مدت در کنار هم بودیم.

زهرا موسوی می گوید: وقتی هم که بازجویی ها تمام شد ناگهان رفتارشان عوض شد. بعد از ۴ ساعت حبس صدایمان

کردند و گفتند بروید. گفتند شما ضمانت می دهید که هر موقع گفتیم بیاید اینجا؟

وی ادامه داد: تاثیر فشار رسانه ای هم برای آزادی زیاد بوده. چون صبح در خانه به من گفتند که ممکن است خیلی نگه ات داریم لباس و یک سری چیزهای ساده بردار با خودت بیاور. آنجا هم در شرایطی که به خواهرم گفته بودند چند ساعته رهایت می کنیم به من می گفتند تو می مانی. می خواستنند اذیت کنند.

به گفته ی وی از دختران میرحسین و رهنورد امضا گرفته اند که این بیانیه ها و نوشته ها مال خودشان است و آیا قبول دارند که خودشان نوشته اند؟ که آن ها هم امضا کرده اند.

زهرا موسوی در پایان با بیان اینکه “خیلی مصر بودند که ما چرا می گوییم کسی مسوولیت زندانی بودن پدر و مادرمان را قبول نکرده است” خاطرنشان می کند: می گفتند این ها نشر اکاذیب است و ما قبول نداریم. می گفتند برای همه اینها آیین نامه وجود دارد و دستور قضایی صادر شده است. ما هم گفتیم که البته ما تا به حال دستور قضایی ندیدیم. و حرف های شما را هم باور نمی کنیم. ضمن اینکه حتی اگر دستوری باشد بی دلیل بوده و پدر و مادر ما بی گناه در زندان هستند. این حرف خیلی ناراحتشان می کرد و می گفتند چرا می گویید بی دلیل؟ ما دلیل داشتیم. می گفتند که قابل توضیح است و در زمان مقرر توضیح داده می شود. اما همه ی ما می دانیم که بی دلیل و غیر قانونی پدر و مادر ما و آقای

کروبی را در بند کردند و هیچ توضیحی برای این عمل خود ندارند؟

هرا موسوی در تشریح علل احتمالی اتفاق دیروز گفت:

حکومت برای پوشش اختلافات خود نیاز به فضای جدید خبری داشت که با دستگیری ما فراهم کند ضمن اینکه نگران ۲۵ بهمن هم بود آنها از نوشته های ما در فضای محدود و تنگ مجازی و بازتاب ان درجامعه واقعی نگرانند و با توجه به انواع گرفتاریهایی که در درون خود دارند از ایجاد هر بحران نگرانند و در این نگرانی اشتباه کرده و بحران جدید میافرینند آنها با اشتباه به جنگ اشتباه می روند و چون پدر ما این روزهارا پیشبینی کرده بود انتقام آن پیشبینی را با این رفتارها از ما می‌گیرند

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: