‫میم مثل مادر‬
‫میم مثل مادر ندا آقا سلطان میم مثل مادر ستار بهشتی میم مثل مادر سعید زینالی میم مثل مادر فرشته علیزاده میم مثل مادر امیر جوادی‌فر میم مثل مادر ترانه موسوی میم مثل مادر سهراب اعرابی میم مثل مادر شبنم سهرابی میم مثل مادر کیانوش آسا میم مثل مادر فاطمه سمسارپور میم مثل مادر صانع ژاله میم مثل مادر مبینا احترامی میم مثل مادر محمد مختاری میم مثل مادر تینا سودی میم مثل مادر محمد کامرانی میم مثل مادر مریم مهرآذین میم مثل مادر محسن روح‌الامینی میم مثل مادر فاطمه براتی میم مثل مادر رامین آقازاده میم مثل مادر مریم مهرآذین میم مثل مادر امیرارشد تاجمیر میم مثل مادر شلیر خضری میم مثل مادر مصطفی کریم بیگی میم مثل مادر پریسا کلی میم مثل مادر میلاد یزدان‌پناه میم مثل مادر ایمان نمازی میم مثل مادر فهیمه سلحشور میم مثل مادر رامین رمضانی میم مثل مادر فاطمه رجب پور میم مثل مادر احمد نجاتی کارگر میم مثل مادر محمد حسین برزگر میم مثل مادر فاطمه باقری نژادیان فرد میم مثل مادر فرزاد کمانگر میم مثل مادر کسری شرفی و … میم مثل مادر همه جوانهای ایرانی که فرزندانشان برای دفاع از حقوق مدنی و شهروندی خود و اعتراض به دیکتاتوری خامنه ای به خیابان ها آمده بودند و خونشان به ناحق ریخته شد و بسیاری از این جوانان شجاع و میهن دوست با بدن های گلوله خورده زیر خروارها خاک آرامیده اند و فرصت نکردند که قبل از رفتن با مادران خود خداحافظی کنند و بگویند که چقدر اونها رو دوست دارند و هنوز هم دلتنگ صدای دلنشین لالای های مادران مهربانشان هستند و اما مادرانشان هنوز چشم به راه جگر گوشه هایشان هستند و غمی بس سنگین و تازه دارند و اینان همان عزیزانی هستند که خامنه ای به آنها میگوید:”چرا عذرخواهی نمی‌کنند “!!! میم مثل مادرانی که عزیزانشان در مدرسه مذهبی رفاه و دادگاه های ناعادلانه انقلاب اسلامی توسط خلخالی ها اعدام شدند، میم مثل مادرانی که جگرگوشه هایشان در اعدام زندانیان سیاسی دهه شصت توسط لاجوردی ها اعدام شدند،میم مثل مادرانی که فرزندانشان گوشت دم توپ جنگ طلبان اسلامی شدند که پس از فتح خرمشهر و اعلام آمادگی عراق برای پذیرش صلح واعزام هیتی از کشورهای غیر متعهد برای برقرای صلح همراه با خمینی فریاد ''جنگ جنگ تا پیروزی'' و''راه قدس از کربلا میگذرد'' سر دادند (از جمله خاتمی، روحانی و رفسنجانی) جنگی که خمینی هشت سال ادامه اش داد و بسیاری از فرزندان رشید ایران و نه آقازاده های آخوندها کشته شدند,میم مثل مادرانی که پاره تنشان در سال ۶۷ همراه با پنج هزار زندانی سیاسی به دست مصطفی پورمحمدی وزیر فعلی دادگستری دولت امید! و اعتدال! در «هیئت مرگ» اعدام شدند همان اعدام هایی که ابراهیم نبوی اصلاح طلب دیروزی و بنفش امروزی راجع به آن جنایت میگفت ''کسی یادش نیست، شما اصلا یاد کسی نیار آن سالها را، ولش کن. تمام شد''!!! فردا در ایران روز مادر است. چه زیبا است در این روز به دیدار مادران زحمتکش و مهربان برویم و اگر در کشور دیگری هستند با آنها تماس بگیریم و بگوییم که چقدر آنها را از صمیم قلب دوست داریم و چه زیباست که به سرای سالمندان رفته و روز مادر را به مادرانی که مدت هاست چشم به راه نگاهی مهربان هستند با تقدیم یک شاخه گل تبریک بگوییم. در برابر مادران و دختران و زنان ایرانی که مادران آینده هستند زانو میزنم و با احترام اعلام میدارم مادران گرانقدر و عزیز ایران زمین از صمیم قلب شما را دوست داریم و عطر وجود شماست که باعث برکت زندگی ما شده است و از ایزدمنان بهترین آرزوها را برای شما خواستارم. محمد رستگار یکشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۳‬

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: