چهار شنبه شب ، از آن شب هاى به ياد ماندنى در تاريخ سينماى ايران بود . در شب جشن…

‫چهار شنبه شب ، از آن شب هاى به ياد ماندنى در تاريخ سينماى ايران بود . در شب جشن بزرگ منتقدين سينماى ايران اهالى سينما شاهد دو اتفاق بزرگ بودند . يكى آنكه شاهد جشنى با آراى غير فرمايشى ، غير دولتى ، مستقل و پاك ، كه براى چندين دهه از سينماى ما رخت بر بسته بود و ديگر آنكه شاهد حضور تهبه كننده خوش نامى كه به همت او بياد ماندنى ترين فيلم هاى تاريخ سينماى ايران خلق شده . فيلم هايى همچون : تنگسير ، تنگنا ، رضا موتورى ، سوته دلان ، پنجره ، نازنين ، حسن كچل و …. در تيتراژ تمام اين فيلم ها نوشته شده "على عباسى تقديم مى كند" نوشته اى كه تماشاگران با ديدن آن مطمئن مى شدند ، به تماشاى فيلمى متفاوت نشسته اند . وقتى على رضا داوودنژاد بعد از گرفتن جايزه از خاطرات فيلم نازنين گفت و اعلام كرد كه على عباسى در سألن است تمام چشم ها در جست جوى او بودند ، داوودنژاد از علی عباسی خواست به‌روی سن بیاید. عباسی درمیان تشویق حاضران كه به احترام او به پا ايستاده بودند به‌روی صحنه رفت. خيلى ها يا بغض كرده بودند يا همچون گوهر خیراندیش با دیدن این صحنه می‌گریستند. اين گريستن حتى در شبى كه بر خلاف جشنواره ى دولتى فيلمهائى همچون "عصبانى نيستم " و "خانه پدر ى " نا ديده نگرفته شده بود . هزار ان معنى و پيام داشت . يكى از آنها هشدار به صاحبان قدرت و كسانى بود كه در چند دهه گذشته با هر ترفندى تلاش كردند نام على عباسى را از تاريخ سينماى ايران بزدايند و تاريخ سينماى ايران را همچون كتاب تاريخ مدارس آنگونه كه مايلند بنويسند .
در پايان اينكه ، ديشب ثابت شد ، بر خلاف ادعاى آنانى كه باد هر كجا بوزد به همان سو مى روند ، حافظه تاريخى مردم ايران نه تنها ضعيف نيست بلكه بسيار هم قوى است . چرا كه آنها على عباسى ها را هر گز فراموش نكرده و نمى كنند.

جعفر پناهى
مرداد ١٣٩٣‬


Timeline Photos
چهار شنبه شب ، از آن شب هاى به ياد ماندنى در تاريخ سينماى ايران بود . در شب جشن بزرگ منتقدين سينماى ايران اهالى سينما شاهد دو اتفاق بزرگ بودند . يكى آنكه شاهد جشنى با آراى غير فرمايشى ، غير دولتى ، مستقل و پاك ، كه براى چندين دهه از سينماى ما رخت بر بسته بود و ديگر آنكه شاهد حضور تهبه كننده خوش نامى كه به همت او بياد ماندنى ترين فيلم هاى تاريخ سينماى ايران خلق شده . فيلم هايى همچون : تنگسير ، تنگنا ، رضا موتورى ، سوته دلان ، پنجره ، نازنين ، حسن كچل و …. در تيتراژ تمام اين فيلم ها نوشته شده "على عباسى تقديم مى كند" نوشته اى كه تماشاگران با ديدن آن مطمئن مى شدند ، به تماشاى فيلمى متفاوت نشسته اند . وقتى على رضا داوودنژاد بعد از گرفتن جايزه از خاطرات فيلم نازنين گفت و اعلام كرد كه على عباسى در سألن است تمام چشم ها در جست جوى او بودند ، داوودنژاد از علی عباسی خواست به‌روی سن بیاید. عباسی درمیان تشویق حاضران كه به احترام او به پا ايستاده بودند به‌روی صحنه رفت. خيلى ها يا بغض كرده بودند يا همچون گوهر خیراندیش با دیدن این صحنه می‌گریستند. اين گريستن حتى در شبى كه بر خلاف جشنواره ى دولتى فيلمهائى همچون "عصبانى نيستم " و "خانه پدر ى " نا ديده نگرفته شده بود . هزار ان معنى و پيام داشت . يكى از آنها هشدار به صاحبان قدرت و كسانى بود كه در چند دهه گذشته با هر ترفندى تلاش كردند نام على عباسى را از تاريخ سينماى ايران بزدايند و تاريخ سينماى ايران را همچون كتاب تاريخ مدارس آنگونه كه مايلند بنويسند .
در پايان اينكه ، ديشب ثابت شد ، بر خلاف ادعاى آنانى كه باد هر كجا بوزد به همان سو مى روند ، حافظه تاريخى مردم ايران نه تنها ضعيف نيست بلكه بسيار هم قوى است . چرا كه آنها على عباسى ها را هر گز فراموش نكرده و نمى كنند.

جعفر پناهى
مرداد ١٣٩٣

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: